Geçtiğimiz gün akşama kadar ofiste çalıştım ve hava almak için dışarı çıktım.

Marmaris’te nerede kafa dinlenilir derken aniden aklıma Ulusal Egemenlik Caddesi’ndeki “Eski Tansaş” alanı geldi. Marmaris’in Acar, sözünün eri, başkanı Ali Acar, seçimlerden önce verdiği sözü yerine getirmiş ve “Hiçbir yasal dayanağı olmayan beton kütlesini” yerle bir ederek “Kent Meydanı” oluşturmuştu ya hani, işte o meydana gittim.

Aynen seçimlerden önce dediği gibi; “şehrin ortasındaki çok çirkin görüntü gitmiş, yerine yeşil bir kent meydanı, meydan içinde konser ve tören alanları, su oyunları, sanat sokağı, bilgi merkezi, kafeterya ve oturma grupları” yapılmış ve “şehrin nefes alması” sağlanmış.

Bu muhteşem kent meydanında çayımı yudumlarken, dünyanın en önemli sanatçıları da konser alanında konser veriyordu.

Vatandaşlarla ve turistlerle konuştum. Hepsi Acar’a teşekkür ediyorlar sözünün eri olduğu için. Hatta esnafın bile selamı var, “Acar başkan sayesinde hem şehir nefes aldı hem çarşı esnafı” dediler…

*          *          *

Sözünün eri, yiğit başkan Acar’ın diğer projelerini de yerinde görmek ve sanatseverlerin memnuniyetini öğrenmek için gazladım motosikletle Barış Manço Kültür Merkezi’ne…

Amfitiyatro yeniden inşa edilmiş, 3 katlı yapının giriş katında sergi salonu ve sanat atölyeleri, ikinci katta 450 kişilik toplantı salonu yapılmış.

Sanatseverlerin yanı sıra Merhum Barış Manço’nun ruhu da şad olmuştur eminin bu kültür merkezi sayesinde…

*          *          *

Kültür Merkezi’nde biraz takıldıktan sonra hava kararmak üzereydi ama, kafamda gideceğim iki yer daha vardı.

Önce uzak olan yere gittim, Burunucu’na….

Yıllardır çekek yeri olarak kullanılan doğal SİT alanı 19 dönümlük arazi, tekne enkazlarından temizlenmiş dinlenme alanı haline getirilmiş. Baktım ki yüzlerce kişi zevkle bu alanda vakit geçiriyor. Çocuklar için tren, kaykay ve paten, kum havuzları, oyun gemisi, kale gibi alanlar düzenlenmiş. Tesiste yetişkinler de unutulmamış. Kafetarya, kış bahçesi, sergi alanları düzenlenmiş. Bir çok kişi tesiste hem spor yapıyor hem de balık tutuyordu.

Bir kez daha takdir ettim sayın Acar’ı…

“Marmaris’e yakışan Acar başkan”, “Marmaris’e yakışan projeleri” söz verdiği gibi bir yıl içinde hayata geçirmişti…

*          *          *

Burunucu’ndan motosikletle dönerken söylendim kendi kendime: “Ulan bu sözünün eri, yiğit adamın karşısına aday olarak çıkanlar bu hizmetleri görüp de utanmalı be! Hatta utanmaları yetmez, ilk minibüsle Marmaris’i terk etmeliler. Hangi yüzle çıkacaklar halkın içine. Bakın işte Marmaris’e yakışan Acar Başkan, sözlerini tuttu, gururla geziyor halkın içinde. Zaman zaman aşırı sevgi gösterileri yüzünden ezilme tehlikesi bile geçiriyor….”

Motosikleti parkettikten sonra bir de çarşı esnafının memnuniyetini kendi ağızlarından dinleyeyim istedim.

Hangi esnafla konuştuysam, “Allah bin kere razı olsun Acar Başkan’dan. Sayesinde gemi yolcuları çarşıya akın ediyor. Gümrük İskelesi’nde ikinci gümrük kapısı Acar tarafından açılınca, hem gemilerden yolcu taşıyan küçük tekneler hem de biz müşteriye yetişemez olduk. Önceleri kirayı ödeyemezken ve hatta bir eleman çalıştırırken, şimdi 10 kişiye iş veriyoruz. Borcumuz derdimiz yok. Çoğu esnaf birer ikişer villa aldı, arabalarının modellerini yükselttiler. Çocukları en iyi okullarda okuyanlar da var, yurt dışında eğitim görenler de” dediler…

*          *          *

İtiraf ediyorum, bütün olanları ve insanların Acar hakkındaki düşüncelerini gördükten sonra kendisine oy vermediğime, 8 bin 356 kişilik “Sözünün eri” ordusuna mensup olamadığım için pişman oldum.

Hızımı alamadım, seçimde kullandığım oyu değiştirmek için YSK’ya başvurdum. Yasal olarak böyle bir şey yokmuş. Eğer mümkün olsaydı, kullandığım oyu geri çeker Acar’a verirdim.

Akıl edemedik işte, 8 bin 356 kişi saf mı ki sözünü tutmayacak birini seçsin…

Onlar erken gördü Acar’ın samimiyetini ve sözünün eri olduğunu, biz geç kaldık.

Basiretimiz bağlandı işte…