Gazeteci Çetin Emeç'in eşi Bilge Emeç'in "Gerçeklerle yüzleşmek istemedim. İran demek, dinciler demek işime geldi sanırım." sözleri diğer aileler arasında da yankı buldu. Savcı Doğan Öz'ün eşi Sezen Öz, "Katilin sağcısı solcusu olmaz." dedi. Abdi İpekçi'nin kızı Nükhet İpekçi de, "Gün Sazak'ın eşi ile İlhan Darendelioğlu'nun eşinin ellerinden tutarak yürürüm." mesajı verdi. Bu sözlere Lütfiye Darendelioğlu'ndan aynı samimiyetle karşılık geldi: "Basın Şehitleri Müzesi'nde eşimle İpekçi Bey'in fotoğrafları yan yana. Nükhet'e tamamen katılıyorum. Yaşanan acı ortak."

Faili meçhul cinayetlere kurban giden aydınların ailelerinin oluşturduğu Toplumsal Bellek Platformu, Türkiye'nin görmek istediği bir fotoğraf ortaya koyuyor. Hrant Dink davası duruşması öncesindeki eylemle adından söz ettiren platform üyesi aileler, ortaya koydukları dayanışmayla toplumsal uzlaşmaya katkı sağlıyor. 7 Mart 1990'da evinin önünde öldürülen gazeteci Çetin Emeç'in eşi Bilge Emeç'in, "Hep 'İran' dedik, 'dinciler' dedik. Çünkü ben Atatürkçü, orduyu seven, vatanperver bir kadınım. O yüzden daha devletime hiç kızmadım ben. Başka gerçeklerle yüzleşmek istemedim. O yüzden hep İran demek işime geldi sanırım." sözleri farklı kesimler arasındaki diyalog sürecine ivme kazandırdı. Ardından Abdi İpekçi'nin kızı Nükhet İpekçi'nin, "Cinayetin sağ ve sol diye sınıflandırılması yanlış. Gün Sazak'ın eşi ile İlhan Darendelioğlu'nun eşinin de ellerinden tutarak yürürüm." açıklaması geldi. İlhan Darendelioğlu'nun eşi Lütfiye Darendelioğlu da, "Bu sağ-sol meselesi değil. Yaşanan acı ortak. Basın Şehitleri Müzesi'nde eşimle İpekçi Bey'in fotoğrafları yan yana. Nükhet'e tamamen katılıyorum." karşılığını verdi.

Yıllarca birbirini suçlayan kesimler arasındaki bu yumuşamaya Platform'un diğer üyesi Sezen Öz'de destek verdi. 1978'de öldürülen savcı Doğan Öz'ün eşi Sezen Öz, "Katilin sağcısı solcusu olmaz. Katil katildir." derken; Hrant Dink duruşmasında da bu tavrı ortaya koyduklarını söylüyor. Sezen Öz, cinayetlerin hemen ardından yapılan 'dinciler' suçlamalarını ise "Peşin hükümle bakıldığı zaman yanlışlıklar ortaya çıkabiliyor." sözleriyle izah etmeye çalışıyor.

23 Eylül 1969 tarihinde İstanbul Beyazıt Meydanı'nda vurularak öldürülen Taylan Özgür'ün ablası Hale Özgür Kıyıcı ise 'gün beraber olma günüdür' yorumunu yapıyor ve ekliyor: "Bilge Emeç'in söyledikleri itiraf değil, gerçek. Yüzleşememek... Hep kol kırılır yen içinde kalır dediğimiz için; faili meçhul aileleri, konuşamadık. Geç de kalınmış sayılmaz." 11 Nisan 1980'de evinin önünde katledilen Ümit Kaftancıoğlu'nun gelini Canan Kaftancıoğlu ise Toplumsal Bellek Platformu'nun 'Benim Babam Bir Kahramandı' etkinliğiyle ortaya çıktığını belirterek, özgür bir ülke özlemiyle yola çıktıklarını ifade ediyor. Bu yüzden her kesimle işbirliğine hazır olduklarının altını çiziyor: "Buna hiçbir zaman karşı durmam. Artık karşılıklı grupların birbirlerimize kılıçlarını çekerek hâlâ bir savaş durumunda, öfkeyle kinle bakmamıza gerek yok. Gerçeklerin ortaya çıkması adına herkes elbirliği içinde hareket edebilmeli. Ben o zaman gerçekten aydınlık günlere gidebileceğimizi düşünüyorum."

Sezen Öz (Savcı Doğan Öz'ün eşi):
El ele yürümek fikrini sahipleniyorum

Nükhet İpekçi'nin 'Cinayetlerin sağ ve sol diye sınıflandırılması yanlış.' sözü doğru. Katilin sağcısı solcusu olmaz. Katil katildir. İpekçi'nin, Gün Sazak ve İlhan Darendelioğlu'nun eşlerinin elinden tutup yürümek fikrini sahipleniyorum. Biz bu düşünceyle bir araya geldik. Bu çok doğru bir cümle. Basının da bu şekilde yaklaşması lazım. Yanlış başlıklar atmaması lazım. En doğru cümle bu. Hepimizin ilkesi katilin sağcısı, solcusu olmaz. Bilge Emeç, çok samimi konuşmuş. İnsanlar, katili devletin bulmasını bekliyorlar. Devlet bize ne sunduysa, onu kabul ediyoruz. İnsan yanılabilir. Çok peşin hükümle bakıldığı zaman yanlış hükümler ortaya çıkabiliyor.

Canan Kaftancıoğlu (Ümit Kaftancıoğlu'nun gelini):
Gün Sazak'ın oğlu isteseydi onu da alırdık

Geçmişte konjonktür nedeniyle birtakım adresler gösterilmiş. Acaba gerçekten bunlar mıdır bilemiyoruz. Bu cinayetlerin hangi örgütlü eller altından çıktığını bilmek istiyoruz. Sistematik, örgütlü bir şekilde işlenmiş ama nüvesine ulaştığımızda kim çıkacak bilmiyoruz. Düşüncenin özgürce ifade edilebileceği bir özgür ülke özlemiyle yola çıktık. Bunun için elbette işbirliği yapabiliriz. Buna hiçbir zaman karşı durmam. Artık birbirlerimize kılıç çekerek, öfkeyle kinle bakmamıza gerek yok. Gerçeklerin ortaya çıkması adına herkes elbirliği içinde hareket edebilmeli. Ben o zaman gerçekten aydınlık günlere gidebileceğimizi düşünüyorum.