Bir Annenin Sessiz Çığlığı

Mustafa SARIİPEK

6 yaşındaki otizmli ve epilepsi tanılı oğluyla yaşam mücadelesi veren bir anne, karşılaştıkları sorunları kamuoyuyla paylaşarak destek çağrısı yaptı. Eğitimden sağlığa, sosyal hayattan bürokratik süreçlere kadar pek çok alanda yaşanan aksaklıkların çocukları ve aileleri zor durumda bıraktığını belirten anne, mevcut desteklerin yetersiz olduğunu söyledi.

Devletin sunduğu haftalık özel eğitim süresinin ihtiyacı karşılamadığını vurgulayan anne, dil ve konuşma terapisi ile ergoterapi gibi temel hizmetlere ancak yüksek maliyetlerle erişilebildiğini söyledi. Uzun yıllar kendi imkânlarıyla bu süreçleri yürütmeye çalıştığını belirten anne, artık maddi olarak bu yükü taşıyamadığını dile getirdi.

ÇÖZGER RAPORU YENİLEME SÜRECİ

Sağlık sisteminde de benzer sorunlarla karşılaştıklarını aktaran anne, ilaç tedavilerinin her zaman olumlu sonuç vermediğini, ÇÖZGER raporu yenileme sürecinde ise randevu bulmakta ciddi güçlük yaşadıklarını ifade etti. Eğitim alanında ise devlet okullarında yeterli destek sınıfı ve uzman öğretmen bulunmadığını, bazı velilerin ise özel gereksinimli çocuklara karşı dışlayıcı tutum sergilediğini belirtti.

OĞLUMUN SESİYİM

Oğlunun kendini ifade edemediğini söyleyen anne, “Ben onun sesi olmak zorundayım” diyerek taleplerini sıraladı. Daha kapsamlı ve nitelikli özel eğitim, ücretsiz terapi hizmetleri, hızlandırılmış rapor süreçleri ve kapsayıcı bir eğitim sistemi isteyen anne, toplumun da bu konuda bilinçlendirilmesi gerektiğini vurguladı.

Başlattığı çağrının kendi çocuğu ile birlikte benzer durumdaki binlerce aile adına olduğunu belirten anne, “Bu çocuklar geleceğimiz. Onların sesine kulak verin, hakkını verin” sözleriyle destek istedi.